19 maart 2019

Een dag bij de verpleging: Lea Meijs-Jaspar

"Die switch naar verpleegkunde had ik eigenlijk veel eerder moeten maken"


Leerling verpleegkundige Lea Meijs-Jaspar (33) werkt op de Acute Opname Afdeling. Na haar hbo-opleiding werkte ze eerst als farmaceutisch consulent in de poliklinische apotheek. Nu volgt ze de deeltijd hbo-opleiding tot verpleegkundige. Ze werkt gemiddeld 28 uur in de patiëntenzorg en heeft één lesdag per week.

"Werken in de gezondheidszorg vond ik altijd aantrekkelijk, maar een hbo-opleiding verpleegkunde leek me lastig in combinatie met mijn gezin. Ik vroeg me ook af of ik wel altijd met zieke mensen en dus met vaak moeilijke situaties bezig wilde zijn. Inmiddels weet ik dat dit mooie vak veel meer inhoudt."

"Inmiddels ben ik 33 jaar en werk ik al ruim 10 jaar in het ziekenhuis. Ik begon als farmaceutisch consulent in de poliklinische en ziekenhuisapotheek. Mijn passie daarvoor werd minder omdat het werk van inhoudelijk naar meer administratief verschoof door het vergoedingensysteem. Met de mensen van de Maastricht UMC+ Academie besprak ik mijn behoefte aan een carrièreswitch. Zij stelden voor dat ik dan eens op een aantal afdelingen zou meelopen om te zien wat het werk daar zoal inhoudt."

Andere kijk
Zo maakte ik kennis met het werk op de afdelingen Chirurgie, Intensive Care, Cardiologie, Verloskunde en de Kraamafdeling. En kreeg daardoor een hele andere kijk op het werk. Niet de ziekte voert de boventoon, maar wat jij voor die patiënt kunt betekenen. Bijvoorbeeld als mogelijk een patiënt gaat overlijden, gaat om wat je kunt doen om het leven voor die patiënt dan toch nog zo aangenaam mogelijk te maken.

Steentje bijdragen
"Op de kraamafdeling besefte ik weer hoe blij ik mag zijn met mijn twee gezonde kinderen van nu 4 en 1,5 jaar. Graag wil ik voor de ouders die minder geluk hebben, een steentje bijdragen om het onverdraaglijke wat draaglijker te maken. Op de afdeling Verloskunde doe ik nu mijn eindstage. Want uiteindelijk wil ik het liefst op de kraamafdeling, op verloskamers met zwangere moeders en met te vroeggeboren kindjes blijven werken. Ik start wat ouder dan de gemiddelde verpleegkundige en dan lijkt je laatste stagewerkplek voorlopig toch tevens je eindstation. Dus ik heb mijn minors zodanig uitgestippeld dat ik op mijn favoriete afdelingen kan afstuderen en hopelijk mag blijven werken. Als ik een doel voor ogen heb, wil ik dat koste wat kost bereiken. Desnoods via een omweg. Het is voor mij heel duidelijk dat ik altijd in een academisch ziekenhuis wil werken. Want hier krijg je te maken met juist de meest gecompliceerde zwangerschappen, ziektebeelden en precaire situaties van pas- en te vroeggeboren baby's."

Kinderwens
"Voordat ik begon met de opleiding heb ik wel meteen aangegeven dat ik voor de korte termijn wel nog een kinderwens had. Maar dat bleek geen bezwaar. Ik kon daarvoor gerust een half jaar er tussenuit. Toen was mijn beslissing snel genomen en ging ik het nieuwe avontuur aan. Uiteindelijk is onze zoon inderdaad tijdens mijn opleiding geboren. Daardoor werd mijn geplande opleidingsduur van 2,5 jaar uiteindelijk toch 3 jaar."

Heftige tijd
"Mijn verkorte opleiding met wekelijks 28 uur werken, 8 uur college, plus huiswerk in combinatie met een gezin heb ik wel als een heftige tijd ervaren. Wie vanuit het mbo deze hbo-opleiding gaat doen en dan met 24 uur werken en 4 uur school de opleiding kan doen, heeft het toch iets makkelijker. Gelukkig ben ik niet zo stressgevoelig en heb ik veel steun van het thuisfront. Daardoor was het te doen. Ik neem wel even een adempauze voordat ik verder ga met de vervolgopleiding tot obstetrie- of intensive care-verpleegkundige."

Luisterend oor
"In de dagelijkse praktijk geeft de dankbaarheid van mijn patiënten me veel voldoening. Het voelt zo fijn als je een kwetsbare oudere zich bij een toiletbezoek sterker kunt laten voelen door jouw ondersteunende arm. En dat je deel mag uitmaken van de meest intieme momenten bij de verzorging van een patiënt. Die je dan kunt steunen en een luisterend oor kunt bieden of een schouder om op uit te huilen, nadat hij/zij zich groot heeft gehouden voor zijn/haar familie. Het Maastricht UMC+ is voor mij de ideale werkgever. En die switch naar verpleegkunde had ik eigenlijk veel eerder moeten maken."